Iokai Shiatsu is in de jaren zeventig door Shizuto Masunaga naar Europa gebracht.
Met de publicatie van zijn boek ‘Zen Shiatsu’ is deze vorm van Shiatsu in Europa eind jaren zeventig snel bekend geworden. Na zijn dood in 1981 is zijn werk voorgezet door zijn leerling en naaste assistent Kazunori Sasaki; de huidige voorzitter van de EISA. Onder zijn leiding heeft de Iokai Shiatsu zich verder ontwikkeld en zijn er opleidingen opgericht in diverse landen van Europa.
De naam Iokai refereert aan de kwaliteiten van de Shiatsutherapeut om niet alleen een goede Shiatsubehandeling te kunnen geven, maar ook om ziekte, het leven en de mens in context tot zijn omgeving te begrijpen. Dit vereist zowel praktische vaardigheden als diepgaande kennis van de traditionele oosterse denkwijze en theorie. De instelling van de behandelaar is zeer belangrijk. Hij streeft ernaar om niet alleen de technische vaardigheden te beoefenen, maar ook om tot een neutrale aanwezigheid te komen waarbij diep contact en herkenning kan plaatsvinden.
Kenmerkend voor de Iokai Shiatsu is de terugkeer naar de oorspronkelijke uitgangspunten van de traditionele oosterse geneeskunde: het klassieke concept van Ki (vitale energie), de meridiaanleer (netwerk van energiebanen) en de spirituele grondslag van de geneeskunde.